23 sierpnia 2026

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu:

«Gdy strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady, tego dnia powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza. Oblokę go w twoją tunikę, przepaszę go twoim pasem, twoją władzę oddam w jego ręce; on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy.

Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu; gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym; i stanie się on tronem chwały dla domu swego ojca».

Refren: Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.

I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, *
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy.

Zaprawdę Pan jest wzniosły, †
patrzy łaskawie na pokornego, *
pyszałka zaś dostrzega z daleka.
Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk swoich.

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę?

Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.

Alleluja, alleluja, alleluja!

Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?»

A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».

Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»

Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».

Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».

Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

ks. Adam Kalbarczyk

Dwóch profesorów teologii – jak głosi znana anegdota – dyskutowało często o tym, jak to będzie w niebie. Wyobrażali sobie najpiękniejsze rzeczy i wzdychali przy tym głęboko, ale niczego nie mogli być tak naprawdę pewni. Dlatego też obiecali sobie wzajemnie, że ten, który pierwszy z nich umrze, przyjdzie we śnie do tego drugiego i powie mu, jak rzeczywiście jest w niebie. Parę lat później zmarł jeden z nich i ukazał się we śnie temu drugiemu. Ten zaś zapytał z ogromną ciekawością: „No i jak tam jest?”. „Zupełnie inaczej” – odpowiedział zmarły.

Rzeczywiście, niebo jest całkowicie inne i sam Bóg jest zupełnie inny niż to, co człowiek jest w stanie o Nim i o niebie powiedzieć – nawet jeśli nosi to miano teologii. Rzeczywistość Boża przerasta „o niebo” ludzką wyobraźnię. I chociaż z chęcią dowiedzielibyśmy się czegoś więcej o Bogu i przeszłym życiu w wieczności, to powinniśmy się właściwie cieszyć, że to wszystko jest – jak w powyższej anegdocie – „zupełnie inne”. Gdybyśmy bowiem mogli zrozumieć, kim Bóg jest, dlaczego jest taki, a nie inny, dlaczego tak czy inaczej działa, to wtedy Bóg musiałby być zupełnie malutki. Inaczej nie zmieściłby się w naszym ograniczonym umyśle. Bóg byłby mniejszy niż nasza głowa, a Jego możliwości byłyby tak samo ograniczone jak nasze. Gdybyśmy mogli pojąć Boga, byłaby to śmierć naszej nadziei. Bóg przestałby być misterium, tajemnicą, skurczyłby się do naszego formatu, a ten przecież jest zawsze za mały tak dla Niego, jak i dla nadziei, która pozwala nam żyć.

Św. Paweł mówi: „O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi!” To zdanie potwierdza, że Bóg jest całkowicie inny. I dzięki Bogu! Przez to nasze życie zyskuje bezkresne perspektywy, przewyższające nasze ograniczone horyzonty. My, ludzie, jesteśmy tacy mali – zarówno w naszej mądrości, jak i jej braku, w naszej dobroci i w naszym złu, w naszej tęsknocie za nieskończonością i w naszej ciasnocie... O jak dobrze, że Bóg nie jest taki jak my! Bóg jest inny. Co prawda często każe nam żyć z pytaniami bez odpowiedzi, ale właśnie to nas ożywia i budzi tęsknotę za Nim i za niebem.